Πέμπτη, 12 Μαρτίου 2015

Η κοινωνία της υποκρισίας και το γιατί ο street artist πέτυχε το στόχο του!

Το Graffiti στο Πολυτεχνείο δείχνει το απέραντο δήθεν μιας χειμαζόμενης κοινωνίας, που όλο και περισσότερο βυθίζεται στην απελπισία της. 
Η κοινωνία που δεν θέλει στη γειτονιά της ούτε τον οίκο ανοχής ή ούτε και την ψυχαργώ, ούτε και το ΚΕΘΕΑ.  
Μια κοινωνία ασθμαίνουσα και λιγοψυχισμένη στις κίβδηλες επιδιώξεις της και στις σάπιες εδράσεις των στοχευσεών της. 

Μια κοινωνία ανίκανη να "προστατέψει" τους άθλιους σκοπούς της π.χ. ένα Πολυτεχνείο -μαυσωλείο, έκφραση της αποτυχημένης μεταπολιτευτικής Ελλάδας, στο "μνήμα" του οποίου ενταφίασε οριστικά κι αμετάκλητα την ανάγκη της νεολαίας για ανατροπές, με τελετάρχες τους πρυτάνεις του που την πρώτη μέρα δηλώνει ξεδιάντροπα κι ασπονδύλως : "Δεν εκφράζω ούτε ευαρέσκεια, ούτε δυσαρέσκεια," για να υιοθετήσει και υποστηρίξει, σε 4-5 μέρες, την "κυρίαρχη"- άποψη: "Απαράδεκτη και προκλητική ενέργεια σε ένα ιστορικό κτίριο". Τόσο και τόση  βλακώδης υποτέλεια από έναν ταγό του πνεύματος, Θεέ μου. 

Μιά Ελλάδα, που επί 3 τουλάχιστον μέρες δεν "είδε" τον δημιουργό, μια κοινωνία που τα έχει όλα γραμμένα στον εξατομικισμένο ευδαιμονισμό της, αφού δεν αντελήφθη τον ...νεαρό, street artist, ο οποίος πέτυχε κατ´ αρχήν και αδιαμφισβήτητα φυσικά, τον στόχο του, τού να προκαλέσει δηλ. και να αναδείξει την αποθέωση εκείνης της υποκρισίας, που δήθεν νοιάζεται για κάτι, το οποίο έχει ολικώς κι ολότελα εγκαταλείψει!!, όπως λ.χ. το συγκεκριμμένο κτίριο.

Μιά, ψυχικά και ηθικά, πτωχευμένη Ελλάδα που παίζει με τους πυρήνες της φωτιάς (της) ή με την περούκα του κάθε Χριστοδούλου της. 
Ναι, βέβαια αν η Ελλάδα είχε προοδέψει θα είχε ξεκινήσει ήδη τη διαδικασία για να χαρακτηρίσει το graffiti αυτό ως έργο τέχνης, που χρειάζεται ειδική κρατική προστασία και διατηρητέο, IN SITU, μνημείο τόσο το ίδιο, όσο κι άλλα πολλά, τα οποία αποτελούν όντως κειμήλια της σύγχρονης έκφρασης και να μην ετοιμάζει τις νεροβόλες μπατανόβουρτσες της για το επιδερμικό "ξάσπρισμα" φοβούμενη την αποκάλυψη της μαύρης της ψυχής. 

Μια σμπαραλιασμένη κοινωνία, αφού είναι ανίκανη ακόμη και για να εφαρμόσει τα σάπια της μέτρα, δηλ. να πάει να το "σκουπίσει!"
Μιά κοινωνία που θέλει να στριμώξει και να εξαναγκάσει τις υγιείς της δυνάμεις, που κυβερνούν τον τόπο, για τη θέσπιση κατασταλτικών μέτρων τόσο στην τέχνη όσο κι αλλού. 
Αυτήν την κοινωνία προσπαθούμε, εδώ και 46 μέρες, να  ...ταρακουνήσουμε, παρά τη λυσσαλέα αντίσταση της συντηρητικής Ευρώπης και των αντιδραστικών δυνάμεων της Χώρας μας.
Θα το πετύχουμε.